Maandag 18 januari 2021
Locatie: Welkoop

Een klein, tenger vrouwtje met een iets te kort geknipte pony en bril duikt plotseling op tussen mijn kar en twee met elkaar keuvelende verkoopsters.

“Ik wil even wat vragen.” Met licht overslaande stem vervolgt ze: “Ik ben gisteren dus heel rustig aan het rijden en hij schiet zomaar ineens, uit het niets onder me vandaan..”

Lichtelijk verbaasd en enkele seconden sprakeloos kijken de verkoopsters haar aan.

Ik duw mijn kar van schrik tegen een rek met konijnenvoer en kijk voor de zekerheid nog maar eens om me heen. Ik ben toch wel in de Welkoop?

Dan doorbreekt één van de verkoopsters de stilte en zegt tegen haar collega: “Ze heb normaal gesproken een hele rustige pony…”
De collega haalt opgelucht adem en antwoord: “O, okee! Dan moet ze hem gewoon even een paar dagen geen voer geven.”

Hoezo een paar dagen geen voer geven? Vraag ik me af terwijl ik enigszins teleurgesteld doorloop in de richting van de hondenkluiven, want daar kwam ik voor.

 

2 gedachten over “Klein menselijk ‘leed’ in tijden van corona


Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.