Mijn liefde voor de muziek van Steely Dan gaat ver terug. Ik was dan ook bedroefd toen ik gisteren las dat één van de oprichters van de groep, Walter Becker, was overleden. Tegelijkertijd bracht het treurige nieuws ook enkele niet te vergeten herinneringen bij me naar boven.

Begin jaren ’80, ik was een jaar of veertien. Mijn zus was twee jaar ouder en heimelijk verliefd op ene W. Op zekere dag bracht hij haar van school naar huis in zijn in nieuwstaat verkerende oldtimer, een Citroën DS. Ze kwam nogal opgewonden thuis, niet alleen vanwege W. maar vooral vanwege de waanzinnige muziek die hij op had staan tijdens de rit. Ze wist niet van welke band de muziek was en had het hem ook niet durven vragen.

Een week later was ik jarig en kreeg ik een lp van mijn zus cadeau: Steely Dan – Gaucho. Nooit van gehoord. Teleurgesteld keek ik mijn zus aan.
‘Wat is dit voor muziek?’
‘Het is echt heel goed, luister nou maar. Het is de muziek die ik vorige week bij W. in de auto hoorde.’
Met enige tegenzin liep ik naar de pick-up en legde de plaat erop. Ik vreesde het ergste want mijn zus was in die tijd groot fan van de muziek die gedraaid werd in Ferry Maat’s Soulshow terwijl ik liever naar Crease en Queen luisterde. Dat laatste vooral vanwege Freddy Mercury die toen reeds een jaar of twee in een zwart wit geblokt balletpak boven mijn bed hing maar dit terzijde.
Ik zette de naald op de plaat en was van het eerste nummer niet meteen onder de indruk maar na Time out of Minden Hey Nineteen was ik verkocht.

Jaren later reed ik per toeval met dezelfde W. door de straten van LA. De radio stond aan en plotseling hoorde ik bekende klanken uit de luidsprekers komen. Het was Steely Dan met het tot dan toe voor mij onbekende nummer Deacon Blues. We stopten bij de eerste de beste Music Store en daar kocht ik de CD Aja die ik inmiddels grijs gedraaid heb.

Nog niet zo lang geleden ontmoette ik opnieuw tijdens een vakantie in de US of A één van de drummers van Steely Dan die mij attendeerde op de plaat Two against Nature waarop hij als drummer te horen was. Ik kocht het album en werd nog eens verliefd op hun muziek.

Inmiddels hangen er tot mijn grote spijt geen posters meer boven mijn bed maar Steely Dan heeft tot op de dag van vandaag een vaste plek in de top vijf van mijn eigenste Top 100 aller tijden!

Hieronder enkele van mijn favoriete nummers:

Door Anne-Rose Schwencke

 

Een gedachte over “Steely Dan

  • John

    Ik was dertien en we gingen zwemmen in een zandgat met prachtig weer. De transistor radio met van die dikke batterijen mee. Ik hoorde iets op de radio wat me raakte. Hatian Divorce van Steely Dan. Daarna constant de radio aan thuis om het weer langs te horen komen. Daarna een big time fan. Met als hoogtepunt het concert hier in Nederland.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*