Als paardenliefhebster kon ik tot voor kort niet zeggen dat ik zo af en toe paardenvlees eet. Inmiddels weet ik beter … half Nederland koopt jaarlijks iets bij IKEA, verorbert tegelijkertijd wellicht ook een Zweeds gehaktballetje én: de lasagne van de Euroshopper is best eetbaar. Nu durf ik het wèl op te biechten: paardenrookvlees op een vers boterhammetje met roomboter en zo af en toe een paardenbiefstukje zijn heerlijk.

Er worden veel paarden geslacht in Nederland. De cijfers liegen er niet om. In 2012 werd ruim acht miljoen kilo vlees van paardachtigen (zoals paarden, ezels en muildieren) geïmporteerd, terwijl 5,3 miljoen van hetzelfde soort vlees vanuit Nederland werd geëxporteerd naar ondermeer Frankrijk, België, Finland en Italië. In oktober 2012 was het zelfs kort in het nieuws: door de economische crisis was er een paardenoverschot in Nederland en werden in het eerste half jaar 4500 paarden geslacht tegenover 3400 in heel 2011. Niemand die er over nadacht wat daarna met het paardenvlees gebeurde, want niet alles werd in Blijdorp opgevoerd aan de leeuwen.

Penny-meisjes
Een paard heeft over het algemeen een goed leven. Vertroeteld door Penny-meisjes (dat was ik vroeger ook), in de wei galopperend als Black Beauty en gelauwerd op wedstrijden. En als ze mooi en goed genoeg waren, wellicht voor nageslacht zorgend ook nog. Heel anders dan het leven van varkens, koeien en plofkippen die in piepkleine hokjes worden vetgemest en alleen een beetje daglicht zien als ze naar het slachthuis worden gebracht.
Nu is de knuppel in het hoenderhoek – of liever in de paardenstal – gegooid, want paardenvlees is aangetroffen in hamburgers, gehaktballen en lasagne. Een sjoemelend bedrijf in Oss is inmiddels gesloten en alle producten zijn in allerijl uit de schappen gehaald. Waarom? Paardenvlees is lekker, goedkoop, mager en ijzerhoudend – ik weet het en zelfs Joop Braakhekke kon niet stoppen met superlatieven toen hij twee weken geleden op TV een paardenbiefstukje bereidde.

Emotie
Het probleem ligt natuurlijk in het feit dat niemand wist dat hij paardenvlees at. Want vleesverwerkers en -bereiders durfden het niet te melden op verpakking en menu dat we een stukje edel dier voorgeschoteld kregen. Paardenvlees eten is emotie….. maar zouden we ons eraan gestoord hebben? Uit een peiling van Maurice de Hond in opdracht van NU.nl blijkt dat meer dan de helft van de ondervraagden wel eens paardenvlees gegeten heeft, driekwart geen morele bezwaren heeft tegen het eten van paardenvlees en maar liefst negentig procent vindt zelfs dat het in de supermarkt te koop moet zijn.

Niets mis mee
Als het edele dier op een gegeven moment niet meer bruikbaar is of teveel lijdt aan zijn (ouderdoms-)kwalen, zijn er keuzes te maken. Een paardencrematorium biedt bijvoorbeeld uitkomst maar is kostbaar, in laten slapen in zijn eigen stal door een veearts klinkt diervriendelijk. Als het stijfgeworden lichaam uit de stal gesleept moet worden, een dag onder een zeiltje op een boerenerf ligt voordat het door een reusachtige grijparm opgepikt wordt door de kadaver-verwerker Rendac, dan is van een mooi afscheid in mijn ogen echt geen sprake meer. Nee, voor mij is de keuze redelijk simpel en ik houd ècht van paarden: uiteindelijk een enkeltje slachthuis voor onze paarden. Rustig met een schietmasker snel uit hun lijden. Een mooie foto van goede tijden aan de wand, een armbandje van paardenhaar van mijn favoriet om mijn pols.
En wat het teruggenomen voedsel betreft, ik hoop echt dat er een praktisch iemand is geweest die keurig stickertjes heeft gemaakt met ‘bevat paardenvlees’ en dat alle gehaktballen, lasagne en hamburgers keurig afgeleverd zijn bij de Voedselbank. Er is namelijk helemaal niets mis mee en best lekker!

Door Marie de Ronde-Oudemans

10 gedachten over “Knuppel in de paardenstal

  • Mia leijten

    Marie, goed geschreven,wij eten zeker in de winter minstens 1 x p week heerlijk paardenvlees , hebben wij thuis vroeger al regelmatig gegeten, en het is super lekker,super mager,puur natuur …en niet te duur …er zijn wel slagers die het in voorraad hebben ,maar durven het niet in de vitrine te leggen….je moet er naar vragen…ik zou zeggen eet lekker op z’n tijd een paardebiefje….

  • jan maalderink

    eerlijk vlees, herkomst te traceren, medische geschiedenis bekend is altijd beter dan onze plofkip of betonroosterkarbonade!

  • Kim

    Het mocht eens tijd worden dat OOK paardenliefhebbers zo gaan denken. Ben het roerend met je eens!

  • Paula

    Helmaal mee eens maar schrijf wel even op de verpakking wat er in zit wel zo eerlijk .
    groetjes Paula

  • Kirsten Welten

    Klare taal van iemand die al jaren een voorbeeld is in de paardensport maar ook verfrissend! Knap om zo open te zijn.

  • Marjan

    Goede column en super eerlijk. Maar sorry, bij de gedachte ga ik al kokhalzen ….. Ik eet trouwens ook geen konijn uit principe.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*