Hij heeft geluk. Hij is gezond, fit zelfs voor zijn leeftijd. Dat huisje van hun tweetjes doorwerken, daar draait hij zijn hand niet voor om. En hij heeft eens in de twee weken ook nog huishoudelijke hulp. Zij wordt steeds zieker, vergeetachtig ook. Kan niet meer de trap op. Daarom staat er nu in de woonkamer een ziekenhuisbed op de plaats van de tweezitsbank.

Hij weet nog goed hoe ze schrokken, toen de dokter zei wat de oorzaak van haar hoofdpijn was. Niet te behandelen, had de dokter gezegd. Maar wie weet in de toekomst… Samen hadden ze gehuild die avond. Ze hadden een goed huwelijk, waren gek op elkaar. Ik zal voor je zorgen, had hij beloofd. Want jij zorgde altijd goed voor mij en de kinderen, nu ben ik aan de beurt. Als het niet meer gaat, stop je me maar in zo’n tehuis, had zij gezegd en hem vol op de mond gekust. Dat nooit, had hij gezworen. Samen redden we het wel.

Dat zij invalide zou worden, daarop hadden ze zich voorbereid. Ze hebben nog wel gelachen toen ze samen de stoeltjeslift naar boven uitprobeerden. Maar dat ze ook vergeetachtig zou worden, hadden ze zich niet gerealiseerd. Vooral voor de kinderen vindt hij dat moeilijk, want zo nu en dan herkent ze hen niet. Soms wipt er iemand langs voor een kop koffie. Gezellig vindt hij. Maar zij wordt altijd onrustig van vreemde gezichten. Dan ligt ze ’s nachts te schreeuwen en slaapt hij op de bank. Daarom wil hij niet te vaak mensen over de vloer. Dan zijn de nachten tenminste rustig.

’s Morgens komt de verpleegster om zijn vrouw te wassen. Vlot springt hij dan op de fiets en rijdt naar de supermarkt. Binnen een half uur terug, belooft hij want zij moet snel door naar de volgende patiënt. Maar als de huishoudelijke hulp er is, heeft hij de tijd. Dan gaat hij een lange wandeling maken. Lekker in de bossen waar niemand hem hoort of ziet. Kan hij huilen en schreeuwen. God, wat een geluk dat hij gezond is.

Door Solita Bruschke

 

Een gedachte over “Gelukkig gezond

  • Houtwasjes

    En….weer uit het leven gegrepen! Mooi hoor, en voor velen zeer herkenbaar!
    We wachten op je volgende stukje!


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*